Opinione

Qeveria ia mohon Kuvendit të drejtën e vendimmarrjes

15:55 | 20 March 2018 | Autori: Infokusi

Shkruan: Shemsi Reçica

Tash gati tri vjet, në fillim Qeveria Mustafa dhe tash edhe Qeveria Haradinaj, në vazhdimësi e kanë shkelur dhe po e shkelin Kushtetutën e Kosovës, duke bërë presion të paskrupull mbi deputetët e Kuvendit të Kosovës, për t’i DETYRUAR ata që, përkundër bindjeve dhe vullnetit të lirë të tyre, t’i thonë paraprakish “PO“ (pra, para mbajtjes së seancës së Kuvendit, t’i thonë “PO“), Projekt-ligjit të qeverisë, për Demarkacionin e kufirit Kosovë-Mali i Zi.

(Kushtetuta e Kosovës, Neni 70/1. “Deputetët e Kuvendit janë përfaqësues të popullit dhe nuk i nënshtrohen asnjë mandati detyrues“).
***
PROCEDIMIN për ratifim në Kuvendin e Kosovës, të Projekt-ligjit të saj për Demarkacionin e kufirit Kosovë-Mali i Zi, Qeveria Thaçi-Mustafa – e kanë ZVARRITUR plot dy vjet, duke e KUSHTËZUAR(!) me sigurimin paraprak të votës “PËR“, të deputetëve të Kuvendit të Kosovës, për atë Projekt-ligj.

Kjo do të thotë se, për dy vjet, Qeveria Mustafa-Thaçi kanë qëndruar MBI Kuvendin e Kosovës dhe ia kanë mohuar(!) Kuvendit mundësinë, por edhe të drejtën vendimmarrëse kushtetuese të tij, për t’u thënë edhe “JO“- projekt-ligjeve të qeverisë, në këtë rast, Projekt-ligjit të saj, për Demarkacionin e kufirit Kosovë-Mali i Zi.

Akoma më thjesht, thënë drejtpërdrejt dhe shkurt e shqip, Qeveria Thaçi-Mustafa dy vjet i ka mbajtur deputetët e Kuvendit të Kosovës, nën kërcënimin brutal të saj (parafrazim): “Ose do ta votoni Projekt-ligjin për ratifikimin e Marrëveshjes së Demarkacionit, ose s’ju lëmë të votoni fare“(!). Më shkurt: “Ose do ta votoni kështu, siç ju themi ne, ose nuk ju lëmë të votoni fare“(!).

Pra, pa e përfillur ndarjen kushtetuese të pushteteve, përveç shefa të Qeverisë së Kosovës, Thaçi dhe Mustafa, kanë qenë, njëkohësisht, edhe shefa të Kuvendit të Kosovës dhe, dy vjet kanë luajtur MAJTAP dhe CIC-MIC, jo vetëm me deputetët e Kuvendit, por edhe me të gjithë shqiptarët e Kosovës (parafrazim):

“I kemi votat – por…s’i kemi votat“; “I kemi votat e deputetëve shqiptarë, por, me votat e deputetëve serbë, – Marrëveshja e Demarkacionit bëhet më legjitime“; “I kemi votat e deputetëve serbë, por është më mirë ta kalojmë demarkacionin – me votat e deputetëve shqiptarë“; „“Para ramazanit jo në ramazan jo pas ramazanit“; “Në këtë muaj jo në muajin tjetër“; “Në këtë javë jo në javën tjetër“; “Në fillim të javës jo në fund të javës“; “Të hënën jo të premtën“; “Në orën 10:00 jo në orën 16:30“…… Shtyrje, zvarritje – dy vjet(!!!).

Kur iu doli boja fare dhe fjala s’po u zinte më vend, ata vetë, si të gjithë të tjerët si ata, shkuan ose do të shkojnë, siç mund të thuhet, për shkarkrim të mllefit, – në theqafje, por pasojat e rënda e të pariparueshme të lëshimeve-gabimeve të tyre, do t’i vuajnë të gjithë qytetarët e ngratë të Kosovës.
***
Pasardhësi i tyre, Haradinaj, pas një vrapimi maratonik, por të palodhshëm, duke kaluar nëpër një terren të vështirë, me pengesa të mëdha, dhe duke ndjekur një rrugë zigzage, – arriti, më në fund, për herë të dytë, të bëhet i pari i Qeverisë së Kosovës.

Ai, ashtu siç edhe pritej, punën në kabinetin e tij e filloi me zell dhe me vrull djaloshar, si askush tjetër para tij. Parardhësit e tij, Mustafën dhe Thaçin, Haradinaj i quajti, pa hezitim, qyqarë dhe frikacakë, që s’kishin guxuar ta procedonin Marrëveshjen e Demarkacionit, për ratifikim në Kuvendin e Kosovës.

Për dallim prej Mustafës dhe Thaçit, qyqarë dhe frikacakë, Haradinaj tha se ishte detyrë e tij, si kryeministër i vendit, që Marrëveshjen për Demarkacion ta procedonte, në një afat rekord, në Kuvendin e Kosovës, dhe se është përgjegjësi e Kuvendit, pastaj, t’i thotë “PO“ ose “JO“ ratifikimit të saj. Kjo, sikur të ndodhte, do të thoshte kthim i dinjitetit në Kuvendin e Kosovës.

Në frymë të premtimeve të tij, Kryeministri Haradinaj e procedoi shpejt në Kuvendin e Kosovës Projekt-ligjin për ratifikimin e Marrëveshjes së Demarkacionit, të bashkëngjitur me Raportin e Komisionit Bulliqi dhe me sugjerimin e tij, si kryeministër, për votën “KUNDËR“ ratifikimit, që u kundërshtua ashpër, si veprim kontraverz i tij, dhe i papranueshëm për opozitën.

Haradinaj, pastaj, si duket, i pasigurt ose i pavendosur në veprimet e tij, e tërhoqi Projekt-ligjin për Demarkacionin, ashtu siç kishte vepruar para tij edhe ish-Kryeministri Mustafa, për, siç është praktikuar tashmë të thuhet, “konsultime të reja, me bazë më të gjerë“. Këtu, mund të thuhet, edhe përfundoi vrulli fillestar i Kryeministrit Haradinaj, për ta zhbllokuar e për t’i hapur rrugë zgjidhjes së nyjës së Demarkacionit Kosovë-Mali i Zi.

Në përpjekje për të gjetur një “formulë“ tjetër, të pranueshme edhe për opozitën e madhe, dhe si rezultat edhe i “konsultimeve të reja, me bazë më të gjerë“, Kryetari Kosovës, Thaçi dhe ai i Malit të Zi, Vujanoviq, nënshkruan një Deklaratë të përbashkët, në të cilën thuhet:

“Dispozitat e Marrëveshjes për Demarkacionin, nëse ka fakte të reja ligjore, mund të ndryshohen dhe plotësohen me pëlqimin e palëve. Me pajtimin e palëve për ndryshimin e dispozitave të Marrëveshjes së Demarkacionit, mund të kërkohet edhe Arbitrazhi ndërkombëtar“.

Pra, kujdes, vini re: … ME PËLQIMIN E PALËVE…ME PAJTIMIN E PALËVE(!!!) jo me INICIMIN, ose me KËRKESËN e NJËRËS PALË, nëse ka fakte të reja ligjore. Rrjedhimisht, nëse Kuvendi i Kosovës e ratifikon Marrëveshjen për Demarkacion, atëherë shqiptarët mund ta presin ndryshimin dhe plotësimin e saj, vetëm nëse kanë YMER (jetë) të gjatë, pa limit kohor.

Deklaratën e përbashkët Thaçi-Vujanovit, Kryeministri Haradinaj e ka vlerësuar si sukses dhe hap të mjaftueshëm përpara, për ratifikimin e Marrëveshjes për Demarkacion. Sipas tij, me këtë deklaratë, “kemi arritur ta ruajmë tërësinë territoriale dhe mundësinë e korrigjimit të marrëveshjes në drejtimin e Çakorrit dhe Kullës”.

Me gjithë këtë “përparim“, Qeveria Haradinaj, sikurse edhe Qeveria Thaçi-Mustafa para saj, ka deklaruar se seanca e Kuvendit të Kosovës do të mbahej vetëm atëherë kur të sigurohen votat e mjaftueshme për ratifikimin e Marrëveshjes së Demarkacionit(!).

Pra, edhe Qeveria Haradinaj, si Qeveria Mustafa-Thaçi para saj, është ngritur MBI Kuvendin e Kosovës dhe po ia mohon(!) Kuvendit mundësinë, por edhe të drejtën e tij vendimmarrëse kushtetuese, për t’u thënë edhe “JO“- projekt-ligjeve të qeverisë, në këtë rast, Projekt-ligjit të saj, për Demarkacionin e kufirit Kosovë-Mali i Zi.

Edhe Qeveria Haradinaj, si Qeveria Thaçi-Mustafa para saj, po i mban në presion deputetët e Kuvendit të Kosovës, nën kërcënimin brutal të saj (parafrazim): “Ose do ta votoni Projekt-ligjin për ratifikimin e Marrëveshjes së Demarkacionit, ose s’ju lëmë të votoni fare“(!). Më shkurt: “Ose do ta votoni kështu, siç ju themi ne, ose nuk ju lëmë të votoni fare“(!).

Pra, Qeveria Haradinaj, për pak muaj të qeverisjes së saj dhe me disa ndryshime të vogla fare, thënë figurativisht, nga një lumë i rrëmbyeshëm malor, siç pritej, ose të paktën, nga një lumë i qetë fushor, ra në batakun e një kënete, si Qeveria THaçi-Mustafa para saj.

Ndarjen kushtetuese të pushteteve, s’po e përfill as Kryeministri Haradinaj. Përveç si shef i Qeverisë së Kosovës, si Thaçi dhe Mustafa para tij, Haradinaj po bëhet, njëkohësisht, edhe shef i Kuvendit të Kosovës dhe, në të njëjën mënyrë, si dy paraardhësit e tij, ai, sipas modelit Thaçi-Mustafa, po luan MAJTAP dhe CIC-MIC, jo vetëm me deputetët e Kuvendit, por edhe me të gjithë shqiptarët e Kosovës (parafrazim):

“I kemi si kemi“; “Në këtë javë jo në javën tjetër“; “Në fillim të javës jo në fund të javës“; “Të hënën sigurisht jo të premtën“; “Në orën 10:00 jo në orën 16:30; … pra prapë shtyrje dhe zvarritje – tash gjashtë muaj(!!!).
***
Tash gati tri vjet, në fillim Qeveria Mustafa dhe tash edhe Qeveria Haradinaj, në vazhdimësi e kanë shkelur dhe po e shkelin Kushtetutën e Kosovës, duke bërë presion të paskrupull mbi deputetët e Kuvendit të Kosovës, për t’i DETYRUAR ata që, përkundër bindjeve dhe vullnetit të lirë të tyre, t’i thonë paraprakish “PO“ (pra, para mbajtjes së seancës së kuvendit, t’i thonë “PO“), Projekt-ligjit të qeverisë, për Demarkacionin e kufirit Kosovë-Mali i Zi.

(Kushtetuta e Kosovës, Neni 70/1. “Deputetët e Kuvendit janë përfaqësues të popullit dhe nuk i nënshtrohen asnjë mandati detyrues“).
***
Presion të paskrupull mbi deputetët e Kuvendit të Kosovës, të zgjedhur me votën e lirë të qytetarëve të saj, për t’i DETYRUAR ata që, përkundër bindjeve dhe vullnetit të tyre, t’i thonë “PO“ Projekt-ligjit të qeverisë, për Demarkacionin e kufirit Kosovë-Mali i Zi, po bëjnë, tash gati tri vjet, pothuaj edhe të gjitha mediat në Kosovë, të vetëquajtura të pavarura dhe të paanshme.

Të njëjtën gjë po e bën edhe, pothuaj, e gjithë shoqëria civile në Kosovë, poashtu e vetëquajtur e pavarur dhe e paanshme, pastaj KMLDNJ-ja dhe, në fund, edhe një pjesë e studentëve të UP-së(!), pa i përmendur këtu emrat e, pothuaj, të gjithë analistëve, tashmë të njohur në Kosovë, të rreshtuar përkrah qeverive Mustafa e Haradinaj, – kundër deputetëve të “pabindur“ e të “rebeluar“ të Kuvendit të Kosovës.

Angazhimi i kaq shumë faktorëve të (vetë)defaktorizuar, të (vetë)gjunjëzuar, të një shoqërie, për t’ia dhënë tokën e vendit të tyre, një shteti fqinjë, mbase është rast unik në botë. Është rast i denjë edhe për Librin e Genisit.

Të tjera