Opinione

Unë veterani i UÇK-së, PROTESTOJ

13:24 | 06 January 2017

Mënyra e ndarjes së veteranëve të luftës së Kosovës  nëpër këso lloj kategorish është qesharake, e turpshme, ofenduese  dhe gjithçka tjetër e tillë, por asessi korrekte. Kategorizimi nuk duhej të bëhej fare.

Jam duke i përcjellë debatet e pa kuptimta që po ndodhin pas dhe lidhur me kategorizimin e veteranëve sipas ligjit të ri të miratuar nga parlamenti i vendit për kohën e pjesmarrjes në luftë dhe beneficionet financiare që duhet të marrin tash pas lufte.

Unë jam kategorikisht kundër këtij kategorizimi.

Ne veteranët kemi menduar se i kemi njerëzit që na përfaqësojnë. Por jo, nuk i kemi. Këta ‘përfaqësues’ po e përfaqësojnë veten dhe po i mbrojnë interesat e klaneve të tyre dhe miqësive me njerëzit brenda qeverisë.

Si u mashtruan këta nga Kadri Veseli, Arban Abrashi dhe të tjerët nga qeveria që e dërguan në parlament këtë ligj  për miratim me këtë lloj kategorizimi ?

Apo a janë mashtruar ata nga krerët e OVL-së apo edhe vet këta janë bashkëpjesëmarrës të këtij turpi ndaj krejt neve pjesëmarrësve të luftës ?

I pari (Veseli) është ngritur në politikë më një të kaluar tejet të kontestuar dhe për shumëkënd  madje edhe të dyshimtë. Ndërsa i dyti (Abrashi) asnjëherë nuk e ka pranuar luftën e UÇK-së edhe pse publikisht kurrë nuk e ka shpalosur qëndrimin kundërshtues.

Ndërsa kryetari i OVL të UÇK-së është thjeshtë një analfabet.

Kategorizimi i ynë pa na pyetur fare

Në bazë të këtij kategorizimi unë i përkas kategorisë së dytë (pjesëtarët e UÇK-së që ishin në luftë nga 5 mars 1998 deri 12 Qershor 1999).

Veteranët e kategorisë së tretë ( prej 31 Mars 1999 deri 12 qershor 1999), për mendimin tim meritojnë një kompliment dhe falënderim timin personal për bashkëngjitje në UÇK në kohën dhe momentet më të vështira të luftës, përkatësisht betejave më të ashpra dhe frontale kundër ushtrisë dhe policisë serbe.

Për këtë arsye ata unë jam ithtar i madh i tyre.

Ja një përshkrim i situatës së asaj kohe të luftës dhe sqarim i im, se pse.

Ofensivat e ushtrisë, policisë e paramilitarëve serbë të verës së 1998 ishin shumë të fuqishme. Ofensiva e  Shtatorit ishte një goditje e rëndë për UÇK-në. Kjo ofensivë bëri që UÇK-ja gati të shpërndahej dhe ishte në prag të shpartallimit. Pas kësaj ofensive ajo ishte braktisur nga shumë Komandant, për të cilët ne ushtarët e thjeshtë nuk dinim së ku gjenden dhe tani nuk dinim së si të veprojmë. E kam fjalën për disa Komandant që tani po mundohen që të futen në kategorinë e parë.

Duke e gjetur përkrahjen si gjithherë tek populli e me angazhimin e disa Komandantëve dhe vullnetin e ushtarëve filluam që të ri-organizohemi dhe të fillojmë më disa aksione sporadike ndaj armikut sa për t’i treguar se ne jemi ende gjallë, ndërsa mediat ndërkombëtare të cilat nuk u ndalën së mbështeturi asnjëherë shkruanin së UÇK-ja u ndrit si Feniksi edhe më e fortë.

Me ardhjen e ‘portokallive’ (siç i quanim ne vëzhguesit e OSBE-së) filluam që të fuqizohemi dhe të ri-grupohemi edhe më shumë… Kështu që e kaluam dimrin në kushte shumë të vështira. Gjatë kësaj kohe vinin lajme nga Shqipëria së janë duke u përgatitur për thyrjen e kufirit që ne në atë kohë pak besonim.

Gjatë kësaj kohe filluan luftimet në zonën e Llapit ku kjo zonë qëndronte stoikisht në istikamet e veta pa lëvizur.

Me fillimin e Pranverës (1999) filluan edhe ofensivat e ushtrisë serbe. Por tani edhe UÇK-ja e kishte marrë veten dhe i bënte ballë këtyre sulmeve të armikut.

Me sulmet e NATO-s ndaj caqeve serbe, ushtria serbe mori ofensivë gjithë përfshirëse duke djegur e vrarë çdo gjë që ishte shqiptare. Ushtria serbe depërtoi nga Kosova afër një milion civilë shqiptarë.

Në këtë kohë dhe këto rrethana ndodhi thirrja e UÇK -së për mobilizim të përgjithshëm për të gjithë ata që e ndien veten shqiptar nga mosha 18 vjeçare që t’i bashkohen UÇK-së.

Këtij mobilizimi ju përgjigjen masovikisht të rinj e të reja nga diaspora, duke filluar na SHBA-ja, Kanada, Zelanda e mbarë Evropa. Ata dhe ato  e braktisën jetën prej luksi dhe erdhën në luftë në kohën e betejave më të ashpra. Erdhën dhe u futën në Kosovë kur Kosova digjej e vritej nga të katër anët. Këta e thyen kufirin, këta na pajisën më armatime e municione dhe kështu nuk u ndalen deri në çlirimin e vendit.

Këta të rinj, këta bashkëluftëtarë dhe bashkëluftëtare janë heronjtë e mi.

Pra më thoni ku e kanë vendin këta veteranë ? Në cilën kategori të posaçme do të duhej t’i vendosim sipas logjikës së këtij ligji ?

Por, mos më thoni së ata e meritojnë të janë në kategorinë e tretë, ata të tjerët në të dytën e dikush tjetër në të parën…

Disa ‘komandantë’ që na braktisën dhe ‘qeveria’ në ekzil

Të ndalemi pak tek veteranët e kategorisë së parë (1991 deri me 5 Mars 1998). Këtu e kam fjalën për disa ish-Komandantë të cilët tash po mundohen ta paraqesin veten si ‘ajka e kombit’, se kinse çlirimi i Kosovës filloj nga ata.

Gjatë vitit 2016 kemi qenë dëshmitarë të shumë debateve të këtyre ‘komandantëve” duke e quajtur njëri-tjetrin ‘tradhtar’, ‘vrasës’, ‘hajn’ …etj.

Tash lind pyetja: ku ishit ju ore ‘komandantë’ në Mars të 1998 kur u sulmua Adem Jashari dhe familja e Madhe e tij ?

Mos e keni pasur barutin e lagur ?

E kur u vra Zahir Pajaziti më shokë ku ishit o ‘komandantë’ ?

Po kur u vra Ardian Krasniqi ku ishit ? Ku ishit ju para 5 Marsit të 1998 ? Ku ishit ?

Ku ishit ju të ‘qeverisë’ në ekzil që tubuat  3% të pagave të mërgimtarëve me premtimet se do të formohen Forcat e Armatosura të Kosovës. Ku ishit ?

Ndërkohë, ju disa ish-komandantë nuk u ndalet më kaq por e vodhët Fondin Vendlindja Thërret. Ju që i braktiset ushtarët e juaj në vijat e frontit gjatë ofensivave të verës së vitit 1998.

Po ju të njëjtit nuk u ndalet as pas luftës duke vjedhur e plaçkitur çdo gjë që ishte pronë publike dhe shoqërore në emër të ‘pjesëmarrjes » në luftë.

Po të njëjtit disa ish-komandantë nuk u kënaqen me kaq. Iu sulën pushtetit për të qenë pjesë e tij e punësuar familjarë e të afërm nëpër institucione të rëndësishme shtetërore.

Ju e harruat amanetin e Dëshmorëve. Ju që varrezat e dëshmorëve i shihni e ‘vizitoni’ vetëm në kohë zgjedhjesh. Ju i dërguat në vetëvrasje shumë bashkëluftëtarë të juaj nga skamja. Ju që dërguat prapa grilave shokët e juaj. Ju e degraduat luftën duke thënë vite më pas se nuk pati luftë por ‘konflikt të armatosur’ në Kosovë.

Jo, nuk fillon çlirimi i Kosovës me juve as prej juve. Prandaj ju nuk e meritoni të jeni në kategorinë e parë.

Jo, ju nuk jeni ‘Ajka e Kombit’. JO.

Mos harroni se Kosova është ngritur si shtet mbi lavdin dhe gjakun Dëshmoreve e Martirëve, mbi gjymtyrët e invalidëve dhe sakrificën e veteranëve.

Turpi i juaj vazhdoi tash edhe pas 17 vitesh të përfundimit të luftës edhe me këtë kategorizim të veteranëve të luftës.

Çfarë do të jetë turpi juaj i radhës o njerëz të prishur sepse turpet tuaja nuk kanë fund as në numra ?