Opinione

7 Marsi dhe biznesi me fëmijët

09:06 | 10 March 2018 Autori: Infokusi

Shkruan: Haris Ademi

 

7 Marsi është një nga datat më të rëndësishme në historinë tonë kombëtare. Natyrisht se kjo ditë duhet të shënohet dhe të organizohet aktivitet i veçantë. Mirëpo në Kosovë është keqkuptuar koncepti i shënimit të datave dhe të festave. 7 Marsi nuk është “Festa e Mësuesit” por “Dita e Mësuesit”. Kjo ditë nuk është e udhës të shënohet me dëfrime nëpër restaurante e muzikë. Zakonisht më 7 Mars arsimtarët e profesorët e shkollave nuk iu flasin nxënësve për rëndësinë e kësaj dite por i lëshojnë më herët (ose i mbajnë orët e shkurtuara) e vet shkojnë nëpër restaurante e dëfrehen. Ky është një fakt që ndodh secilin vit në gjithë Kosovën. Nxënësit nuk kanë njohuri lidhur me rëndësinë e kësaj date. E gjitha çfarë mësojnë është një informacion shumë sipërfaqësor dhe jo i bollshëm për ta marrë mësimin e duhur. Kjo ditë, sikur edhe shumë ditë të tjera, fatkeqësisht është shndërruar në biznes.

Nxënësit e Kosovës, shumica me ekonomi të brishtë familjare, shpeshherë detyrohen që të blejnë dhurata për mësuesit e tyre. Ky detyrim vie direkt dhe indirekt nga bizneset dhe poashtu nga vetë mësimdhënësit. Gjatë javës së parë të muajit mars shumë biznese kanë reklamuar produktet e tyre me çmime shumë të larta duke i paraqitur si oferta për dhurata për mësuesit. Çmimet janë nga më të ndryshmet. Ka edhe prej tyre që një dhuratë kushton 30 euro.

  

Nga mendësia e krijuar, fëmijët në prag të kësaj feste e ndiejnë veten në siklet që t’i blejnë patjetër mësuesit dhuratë edhe nëse nuk janë me gjendje të mirë financiare. Në anën tjetër ndihen në siklet edhe në përzgjedhjet e dhuratës sepse frikësohet se mos dhurata  e tyre është shumë qesharake.

Pranimi i dhuratave nga nxënësit, përveç që nuk është etike, është edhe konflikt interesi. Dhe çka është edhe më e keqe, nëpër disa shkolla nxënësit detyrohen nga mësimdhënësit të dërgojnë para ose të blejnë dhurata. Në shkollën fillore “Eqrem Qabej” në Mitrovicë nxënësit e klasës së tretë janë detyruar t’i dërgojnë nga 2 euro në shkollë që t’a festojnë 7 Marsin. Në atë klasë janë 39 nxënës dhe shuma e të hollave del të jetë afër 80 euro. Në shkollën “Migjeni” në Mitrovicë nxënësve u është thënë një ditë para 7 Marsit që duhet të blejnë dhurata për mësuesin për ditën e nesërme. Këto janë vetëm dy nga shumë rastet tjera që ndodhin në këtë datë.

Fëmijët nuk e kanë të zhvilluar mendimin kritik dhe nuk mund të gjykojnë mbi këto gjëra. Poashtu, ata paratë i marrin nga prindërit e tyre për t’i dërguar në shkollë. Pra, një pjesë të fajit për këtë dukuri e kanë edhe prindërit. Ka prej atyre që nuk lejojnë që fëmijët të dërgojnë para në shkollë për këso gjëra, mirëpo numri i tyre është më i vogël sesa i prindërve që e lejojnë këtë gjë. Unë mendoj se janë tri kategori të prindërve të cilët u japin para fëmijëve të tyre për t’i dërguar në shkollë në këto raste:

  1. Një pjesë e tyre nuk kanë informata lidhur me mënyrën e financimit të shkollave. Poashtu nuk kanë njohuri për çfarë konkretisht do të shfrytëzohen ato para që i dërgojnë fëmijët e tyre.
  2. Një pjesë e madhe e prindërve ua japin ato para fëmijëve vetëm për arsye se djali/vajza e tyre të mos ndahet nga klasorët tjerë sepse frikësohen se mund të ndodhin linçime apo etiketime të ndryshme, gjë që ndodh shpesh në shoqërinë tonë.
  3. Një pjesë tjetër, fatkeqësisht, dëshiron të krijojë raporte të mira me mësimdhënësit përmes dhuratave. Në këtë mënyrë fëmijët e tyre do të përfitojnë në aspektin e notimit.

Drejtoria e Arsimit në komunën e Prishtinës me anë të një vendimi e ka ndaluar që mësuesit të pranojnë dhurata nga nxënësit e tyre, përveç luleve. Ky vendim megjithatë ka mbetur vetëm në letër sepse përsëri janë pranuar shumë dhurata. Ka edhe prej mësuesve që janë krenuar për dhuratat që kanë marrë. Madje në një grup në rrjetin social Facebook, i quajtur “Mësimdhënia në Kosovë” shumë mësues kanë publikuar fotografi të dhuratave që kanë pranuar për 7 Mars.

 

Pra, kjo mendësi rrezikohet që të degradojë ende dhe vlera morale e historike e ditëve të mëdha mund të shndërrohet në biznes dhe përfitime të profiterëve. Institucionet arsimore duhet të planifikojnë aktivitete të mirëfillta në këto raste në mënyrë që t’i shpëtojnë vlerat historike të këtyre ngjarjeve shumë të rëndësishme. Dhe kjo nuk ndodh vetëm me 7 Marsin.

Këto dukuri aspak nuk e përulin vlerën e profesionit të mësuesit. Mësimdhënia është një mision hyjnor dhe si e tillë meriton respekt maksimal. Mirëpo forma me të cilën shfaqet respekti duhet të jetë e mirëkontrolluar.

Të tjera